Malezja – post scriptum

Jeszcze trochę informacji praktycznych.
W Malezji można wszędzie jeździć taksówkami, ale polecam wypróbować lokalny transport. Tanio, w miarę punktualnie i jaki folklor! 😉

Jak zorientować się w autobusach w Kuching?
Główny dworzec autobusowy znajduje się niedaleko różowego meczetu, który stoi nad rzeką. Dworzec jest mały i gdyby nie to, że stoją tam autobusy, można by pomyśleć, że to zwykły plac z bazarem. Jest tam budka w której można uzyskać jakieś podstawowe informacje. Na budce jest też rozkład jazdy busów. I tak (jeśli dobrze pamiętam): K6 do Semenggoh , czyli tam gdzie są orangutany odchodzi tuż spod budki. Najlepiej zdążyć na ten o 7.20, bo ok. 9 – 9.30 zaczyna się karmienie orangutanów.
Do Santbutong (Sarawak Cultural Village) jeździ autobus nr K15 (o 8.15) z ulicy która jest prostopadła do tej z budką (chyba Saujana).
Żeby dostać się do Bako, trzeba znaleźć przystanek przy waterfront promenade. Jeden jest niedaleko chińskiej dzielnicy, a drugi pomiędzy Hiltonem a Majestic (oba od strony rzeki). Autobus nr 1 (nie K1!) kursuje co godzinę o pełnych godzinach (powrotny o wpół, ostatni powrotny 4.30). Autobus dowozi do Bako Bazaar.
Ceny od 3-5 RM/os

Z Bako Bazaar żeby odbyć ostateczną podróż do Parku Narodowego trzeba wsiąść na łódkę (bus staje tuż przy terminalu, więc nie trzeba wiele szukać): 20RM/os/w jedną stronę + wejście do Parku drugie tyle. Łódka chyba rusza, gdy zbierze się odpowiednia liczba osób.

Nocleg na Bako
Nocleg na Bako można zarezerwować tylko przez stronę Parku.
Niestety opisy domków i pokoi nie są tam dość jasne, ale najważniejsze, że jest jakiś kontakt i można ewentualnie dopytać. Odpowiedź oczywiście przychodzi z opóźnieniem. My wzięliśmy takie z łazienką (attached bathroom), ale nie były to te ładniutkie drewniane domki obrośnięte dżunglą:

IMG_0434

Te drewniane mają chyba łazienkę wspólną (shared bathroom).
UPDATE: Zapomniałam jeszcze wspomnieć, że na Bako jest restauracja/slep gdzie można pożywić się lub kupić to co niezbędne do przeżycia. Piszę o tym, bo ja sama nie byłam świadoma, czy powinniśmy zabrać z sobą zapas jedzenia / picia.

Autobusy na Penang
W samym Georgetown jeździ bezpłatny autobus turystyczny, który okrąża całe centrum i jedzie przy głównych atrakcjach. Można nim przemieszczać się po mieście bez żadnych ograniczeń. Można też nim dojechać do głównego dworca autobusowego.
Główny dworzec autobusowy w mieście nazywa się KOMTAR (albo tak nazywa się centrum handlowe, które tam jest). Znajduje się w okolicy ulicy Jalan Ria i Lebuh Tek Soon. Z tego dworca odchodzą autobusy do wszystkich zakątków wyspy.

IMG_0636

Te ze znaczkami po lewej stronie to miejsca ciekawe turystycznie. I tak możemy dojechać do świątyni Kek Lok Si, na Penang Hill, do Śpiącego Buddy, itd. Bilety kupuje się w autobusach i najlepiej mieć dużo drobnych jedynek i mniejszych, bo kierowcy nie wydają reszty.

Jak dojechać do CH i o trudnościach w poruszaniu się po wzgórzach
Bilety na autobus z Penangu do Cameron Highlands kupiliśmy prawie w ostatniej chwili przez jakąś agencję w internecie. Wystarczy wpisać w google wybraną trasę i natychmiast pojawiają się dostępne opcje. Cena wszędzie taka sama: ok. 40 RM.
Samo poruszanie się po wzgórzach zależy od ilości wolnego czasu. Gdybyśmy zostali tam trochę dłużej pewnie mielibyśmy więcej trekkingu po wzgórzach i do wielu miejsc moglibyśmy dojść pieszo. Niestety byliśmy krótko a na naszej liście „must see” było kilka punktów, między innymi mossy forest czyli omszały stary las, do którego dostać się trudno, bo droga jest tak kręta i wąska, że nie każdy jest na tyle odważny. Oczywiście tam autobusy nie jeżdżą. Taksówkarze byli chętni obwieźć nas wszędzie gdzie tylko chcieliśmy, ale nie do mossy forest. Dlatego biorąc wszystkie za i przeciw (przeciw to to, że nie chcieliśmy brać udział w turystyce zorganizowanej) wybraliśmy tym razem wycieczkę z agencji. No i w sumie nie było źle. Grupka była mała, a zobaczyliśmy wszystko co chcieliśmy.
Bilet na autobus do KL kupiliśmy w jednej z agencji.

O kolejkach w KL.
W Kuala Lumpur najlepiej poruszać się kolejkami. Obsługują całe centrum i do najważniejszych atrakcji można się dostać.

IMG_1708

Bilety kupuje się w automatach na stacjach, a cały proces zakupu jest jasny i czytelny. Jeśli jest jakiś problem, można kupić w okienku.
Główną stacją przesiadkową jest KL Sentral, z której poza kolejkami odjeżdżają autobusy do wielu zakątków Malezji. Są tam też busy na oba lotniska (bardziej ekonomiczne niż kolejka).

No i to by było na tyle 😉

Advertisements

6 myśli nt. „Malezja – post scriptum”

  1. Edyto, z nieba nam spadlas!
    Trafilem do Ciebie od Kury i Przychowka, a juz za 3 tygodnie Malzonka dolatuje do mnie do Kuching i jedziemy na kilka dni do Bako.
    I jak tu nie wierzyc w Opatrznosc 😉

      1. Przy dworcu autobusowym w barze tuż za rogiem robią przepyszną laksę! Spróbujcie! Nigdzie potem nie jedliśmy czegoś równie dobrego! 🙂 W pierwszym poście o Borneo są zdjęcia tego baru.

  2. Dodalem komentarz, ale sprawdz folder SPAM, prosze 🙂
    Wordpress z automatu wrzuca do SPAMU wpisy podparte witryna na Bloggerze 😉

  3. Na laksę przy dworcu nie dotarliśmy. Ta jedzona w hawker center przy Carpenter Street, naprzeciwko świątyni też pycha! W sobotę będzie przepis!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s